Wie is Caroline?

Ik ben Caroline van Bommel en ik begeleid scholen en organisaties om een goed anti-pestbeleid neer te zetten dat past bij de visie van de school en ik verzorg trainingen, workshops en scholingsdagen voor, ouders, leerkrachten en andere professionals.

Als trainer en coach begeleid ik kinderen, jongeren &  hun ouders die te maken hebben met pesten. Ik help hen om sociaal weerbaarder worden en meer zelfvertrouwen krijgen, waardoor zij de kracht hebben om voor zichzelf op te komen en geen last meer hebben van pesten of (faal)angst.

Mijn verhaal...

Als kind ben ik zelf jarenlang gepest, omdat ik gewoon niet wist hoe ik hierop het beste kon reageren.

Zelfs enkele leerkrachten vonden het nodig om me belachelijk te maken en te ‘pesten.’

Uit eigen ervaring weet ik dus hoe pesterijen zorgen voor een deuk ik je zelfvertrouwen. Hoe onzeker en ongelukkig je je als kind hierbij voelt en waar je ook jaren later nog de gevolgen van ondervind. Door het pesten was mijn zelfbeeld erg laag en voelde ik me onzeker. Nog steeds hoor ik kinderen regelmatig zeggen: “Als je vaak hoort dat je niet deugt, dan ga je dit vanzelf geloven.” Het is dan heel moeilijk om in jezelf te geloven.

Gelukkig weet ik nu hoe een sterke houding en succeservaringen kunnen zorgen voor een goed gevoel en meer zelfvertrouwen. Dit gun ik graag ieder kind!

Waar het mij echt om gaat is om ‘slachtoffers van pesten’ te helpen om in zichzelf te geloven! Dat ze een schitterend uniek mens zijn en dat niemand het recht heeft om hen te pesten.
Ik geloof namelijk dat als het je lukt om uit deze rol van ‘pestslachtoffer’ te komen, dat je kunt zeggen:
“Ik laat me niet meer pesten”

Naast trainer Omgaan met Pesten, ben ik moeder
van 4 kinderen en leerkracht.
Ook vrijwilligerswerk is voor mij een belangrijke bezigheid.
Zo ben ik bestuurslid van Stichting Omgaan met Pesten,
actief in meerdere projectgroepen en was ik jarenlang vrijwilligster bij de landelijke oudervereniging Balans
(voor ouders van kinderen met ontwikkelingsstoornissen bij leren en/of gedrag, zoals ADHD, PDD NOS, Dyslexie, enz.) Waarom zou je de kennis en ervaring die je hebt voor jezelf houden, terwijl je deze ook kunt delen en daardoor anderen kunt behoeden voor de problemen waar je zelf tegenaan liep?

Het is mijn missie om 100.000 kinderen, jongeren en volwassenen die last hebben van pesten te helpen om sociaal weerbaarder te worden en hun zelfvertrouwen te versterken, zodat zij in zichzelf geloven & geen last meer hebben van pesten.

Ik hoef je niet te vertellen dat iedere school een veilige school wil zijn, waar kinderen met plezier naar toe gaan en waar ze zich kunnen ontwikkelen tot jonge mensen die hun verantwoordelijkheid nemen. Ik geloof dat we dit samen waar kunnen maken!

In de afgelopen jaren zijn al honderden kinderen geholpen met de Sta Sterk training. 

Veel ouders en leerkrachten zien vaak al na een paar lessen positieve veranderingen in het gedrag, waardoor de kinderen weer met meer plezier naar school gaan. Ik wil nu niets liever dan zoveel mogelijk slachtoffers van pesten helpen om ook een goed zelfbeeld te krijgen en in zichzelf te geloven. En natuurlijk zou het geweldig zijn als steeds meer scholen ook preventief dit anti-pestprogramma in gaan zetten. Want geen enkel kind verdient het om gepest te worden!

Word je zelf of wordt jouw kind gepest?
Of werk je als Ib-er of schoolleider en wil je graag een goed anti-pestbeleid neerzetten,
dat past bij de visie van jouw school? Hebben jullie wel een pestprotocol,
maar wordt daar eigenlijk weinig mee gedaan?